Despedida y cierre (temporal)

Mestoymareando, es decir, yo mismo iluminándome la entrepierna a caballo de mi lámpara mágica.
Un día recibes un mail anunciando la celebración del cumpleaños del amigo de un amigo. En el texto se indica que el tema de la fiesta debe ser "quiero ser una chica de moda". Así que se solicita a los invitados que vayan derrochando glamour y accesorios con ese punto electro-pop y chic que tanto nos entusiasma.
No disponemos de tiempo así que con cuatro trapos nos montamos un look discreto (sin pelucas) pero ideal para una party así.
Lo mejor de la fiesta: la puesta en escena en mi casa, los maquillajes, las pruebas de vestuario, el reciclaje de accesorios...Desbordamos ideas e imaginación gracias a un par de botellitas de vino que se evaporan en menos de una hora.
Estamos listos para salir de casa y pensamos que lo correcto es coger un taxi. Nada más pisar el suelo de la calle oímos a la gente de un bar cercano gritar entusiasmada: "guarras", "mariconas", "a que circo vais mamarrachas", "me la chupas con betún?". Sí, la opción "taxi" no solo es correcta sino que además es acertadísima.
LLegamos a la fiesta y nos preguntamos si alguen nos habrá superado en vestuario. Seguramente sí, aunque no sirva como disculpa tan solo hemos tenido unas horas para prepararlo todo, pero estamos muy orgullos@s del resultado.
LLamamos al timbre y aparece un chico en tejanos y camiseta, es que no había recibido el mal? Y los demás? Solo uno de los presentes decidió ponerse una chilava o algo parecido, pero resulta que se la pone a dario para estar por casa y tampoco tenía mucho que ver con el tema de la fiesta. Todos los invitados se habían presentado de calle, normales y corrientes, como cualquier viernes!
En ese momento se nos plantearon varias opciones, entre las que estaban marcharnos a quitarnos los maquillajes y volver más homogeneos o sencillamente marcharnos sin más.
Finalmente decidimos quedarnos por diversos motivos:
a) No sentíamos vergüenza ni ridículo.
b) En la fiesta había barra libre de alcohol.
c) La música era un poco deprimente pero habíamos traído un cd divino (sempre llevamos un cd a todas partes por si el dj no nos gusta).
d) A Sylver le chiflan los langostinos y allí había una fuente llena.
e)Con nuestro look daríamos que hablar durante días.
f) Si la gente es sosa y pensó que eso de montar una fiesta temática es de broma, es su problema, ahora ya sé a quien no invitar cuando monte yo la próxima en mi casa, que por certo, será el 31 de octubre y se llamará "Gitanas de moño y mercadillo".

La fiesta fue un éxito y puede decirse que nosotros tuvimos mucho que ver en ello.
SylverGalaxy sopesando opciones
Me he tomado un largo descanso bloguero y de tanto descansar, casi de repente se me ha pasado por la cabeza abandonar este blog temporalmente, sin fecha de regreso. Este tipo de decsiones siempre llegan así, de imprevisto, después de haber hecho cualquer cosa...zas!! me viene la decisión defnitiva.
A todos, todos, gracias por haber estado conmigo en estas 100 entradas o más que he publicado durante estos meses. Seguiré rondando por vuestras páginas y quizá pronto regrese al 100%.
Un abrazo fuerte a Mariana que preocupada por mi ausenca me dejó un comentario preguntando los motivos.
Y otro para todos aquellos a todos los que os habeis ido pasando por aquí por si acaso.
Un beso fuerte a todo/as.

19 Comments:
Realmente es una lástima que te retires de la onda bloguera, pues me encantaba leer tus historias y tus anécdotas, de hecho me gustaría saber qué pasa?, hay algunos que han dejado de tener blogs...será lo mismo que me pasó a mi?,un poco de paranoia tal vez?, quien sabe, pero lo que sí sé es que te voy a extrañar...mucha suerte y saludos!
jo, estaba quedando todo tan divertido y sueltas lo de DESPEDIDA Y CIERRE, por muy temporal que sea!
pero volverás, ya verás como volverás, jajaja
Muchas veces es ideal desintoxicarse y alejarse un poco del mundo virtual. Yo tambien lo estoy haciendo. En este momento estoy hasta los topes de "homework" que no me permite conectarme suficiente como para actualizar. Lo intento, aunque sea una vez por semana y asi no perder el contacto con mis ciber-amigos blogeros como tu. Espero volverte a ver pronto por aqui y asi saber de ti.
Aqui te remito mi dirección de correo electronico. Si quieres puedes añadirme al hotmail. No me gustaria perder el contacto contigo, me pareces un tio genial.
E-mail: psicofobus@hotmail.com
En todo caso, cuidate. Seguimos en contacto.
Un besote Fuerte-Fuerte.
PD: En la foto estais geniales. Me recordais un poco al David Bowie de los 70. ¡¡Viva el Glam!!
Entiendo tu postura, a mí me pasa lo mismo, desde que no puedo dedicarle al blog ni un minuto desde el trabajao, se me hace bastante cuesta arriba llegar a casa y actualizar, leer los vuestros, comentar, etc.
Quizás sea solo una pausa que te pide el cuerpo.
PD: Estoy super a favor de la fiestas temáticas.
Como dice SONY, es un poco de paranoia y tal y como comenta FUNKSTURM o PROTE0 se trata de una especie de cansacio, de falta de tiempo y necesidad de tomar distancia con algunas cosas, entre ellas, el blog. Y seguramente, tal y como dice JoseStereo, volveré, pero no sé cuándo.
Buuuu por que se va si apenas empezamos :(
Estimado Mestoymareando:
Primeramente déjame decirte que qué foto más fabulosa la tuya. Tu carisma es algo que se puede ver a través del lente de la cámara (y a través de las letras, pues).
Gracias por el fuerte abrazo, va otro para allá aún más fuerte.
Seguramente en algún momento me estaré dando unas vacaciones similares. Pronto cumpliré un año en los blogs y no sé hasta dónde pueda llegar. La búsqueda ha sido intensa para mí y muy rica en muchos sentidos. Comprendo perfectamente tu postura, pero no por eso te extrañaré menos.
Gracias por compartir aquello que leí. Seguro vendré por aquí alguna vez a leer algún viejo post.
¡Esperaré tu regreso!
¡Besos!
Decididament és una llàstima que ho deixis correr. Tens una ploma absolutament hilarant i mordent. Molt pseudoguionista que corre pel món voldria tenir la meitat de la teva "xispa".
De tant en tant seguiré visitant el teu blog per si et decideixes a tornar. I si montes alguna altra moguda semblant (o diferent), fes-ho córrer i que pugui seguir gaudint del teu enginy.
Una abraçada!
Gràcies Vito.
Sí, de fet, no penso deixar d' escriure, abans d' obrir el blog ja ho feia i va ser una bona idea donar sortida a molts d'aquests escrits a través d' una pàgina personal oberta a tothom.
Tinc noves idees que de moment no tenien cabuda en aquest espai però que segurament publicaré a altres llocs.
woooow!, disculpen...es catalán?, que interesante que hablen catalán, ojalá yo pudiera hablar en náhuatl, otomí o algún dialecto de mi país.
Sí, es catalán, una lengua que en mi caso hablo junto con el español desde pequeño, aunque debo reconocer que pienso en catalán, así que debe ser que me siento más cómodo con él.
Actualemente en Cataluña hay toda una discusión sobre qué lengua de las dos debe ser prioritaria en la educación de los niños. No soy de los que está a favor que se limite el español a unas escasas horas semanales en la escuela, pero tampoco que se reduzca al mismo porcetnaje el catalán, como en los tiempos en los que yo estudiaba.
ES UNA GRAN PERDIDA!!!!!!!!!!!!
VUELVE PLEASE!!!!!!!!!!!!!!
espero que tu decisión por dejarnos sea corta, y llegues totalmente renovado y con ganas de continuar, te diré una cosa, este antepenúltimo con el que nos dejas temporalmente ya que se que no será el ultimo ha sido muy divertido y os felicito por vuestra fiesta seguro que fue estupenda .
un besote
¡Hola! Aquí haciendo una breve vistia para desearte lo mejor para el 2007. Que el próximo año esté lleno de deseos cumplidos y metas alcanzadas.
¡Besos!
Mariana.
Gracias por tu visita. Debido a que no tengo cómo comunicarme contigo, te dejo mis saludos y mi sincero agradecimiento por de vez en cuando hacerme saber que andas por aquí todavía.
¡Besos!
Mariana.
Conseguí a este email el otro día que tenía un manojo de los cuadros de las estrellas de cine famosas, los cantantes tienen gusto de Madonna y de Barbara Streisand -- pero básicamente, gente muy bien conocida. Anywho, cada individuo tenía dos cuadros en este email.
Bueno, pues es una pena, sobretodo ahora que había vuelto a la blogosfera.
Espero que vuelvas pronto.
Un abrazo.
¡Hola! ¿En qué andas?
Tengo este nuevo blog por si alguna vez de apetece visitarme.
http://algunotrolugar.blogspot.com/
¡Besos!
Mariana.
jjjjjjjjj
Publicar un comentario en la entrada
Links to this post:
Crear un enlace
<< Home